در نگـــــــــــــــــــاهت چیزیــــــــست که نمیدانــــــــــــــــــــــم چیست ! مـــــــــــثل آرامــــــــش بــــــــــعد از یـــــــــــــــک غم مــــــثل پیـــــــــــدا شدن یـــــــــک لبـــــخنــــد مــــــــــثل بوی نـــــــــــم بعد از بــــــــاران در نگـــــــــــــاهت چیزیــــــــــــست که نمیـــــــدانم چیست ! مــن به آن محتاجم
شبــــ که مــــی خـــواهَم بخــــوابم..
بـا خودم اتمـــــــام حُجــَــت مــی کنم...
که دیگــــــر نه اشکـــــــــــی از چشمـــــــــــانم فـــرو آیــد...
و نه نگاه هـــــــایم خیس آب شونــــــــد...
امـّـا صُبــــــــح که بـــلنـــد مــی شوم...
مــی بینم که بالِــشَم خیس خــــــــــــیس است !!!
آن چیزی که تنــــگ شده،
دل است برای تو،
و جهان است، بــرای من...!
✗ امـــــروز روز توستـ و مــَنـ ✗
✗ تـمامـِ دلتنــگیهــایـمـ را✗
✗ بـــِهـ جـــایـِـ تــو✗
✗ در آغـــوشـ مـیـ کشــَـمـ✗
✗ چِقـــدر جایـَـتـ میــانِـ بازوانـَــمـ خالیســتـ...✗
باز باران با ترانه
میخورد بر بام خانه
یادم آمد كربلا را،
دشت پرشور و بلا را،
گردش یك ظهر غمگین،
گرم و خونین،
لرزش طفلان نالان،
زیر تیغ و نیزه ها را،
با صدای گریه های كودكانه
وندرین صحرای سوزان،
میدود طفلی سه ساله
پر زناله ، دلشكسته ، پای خسته
باز باران ، قطره قطره،
میچكد از چوب محمل،
آخ باران
کی بباری برتن عطشان یاران
ترکنند از آن گلو را
آخ باران .. آخ باران
یاב گرفتـــــﮧ امــ
انسان مـבرنـــے باشــــمــ
و هــر بار کــﮧ בلتنـــــــگــ مےشــــومــ
بـــﮧ جاے بغـــــض و اشــــکــ
تنهـــا بــﮧ این جملـــه اکتفــا کنـــمــ کــــﮧ
هواے بـــב ایــלּ روزهــا
آבمــ را افســــــــرבه مےکنـב ...!
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻥ!
.
.
..
ﻋﻜﺎﺱ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.
ﺍﺻﻼ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ،ﻛﻪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﺕ
ﺣﺘﻲ ﻳﻚ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ
وقـتـے حـس میڪنم ...
جایــے در ایــטּ ڪره ے خاڪے . .
تــو نفـس میڪشـے و مـטּ ...
از هــماטּ نفـس هایتـــ ،،، نفـس میڪشم آرام مــی شوم !
تـو بــاش !!!
هـوایـتـــ ! بـویـت ! بـراے زنده مانـدنـم ڪافـــے ستـــ
جا خوش کرده تو دنیای خیالم
تموم لحظه های بودن تو
نمیتونم باهاش غریبه باشم
بگم پاشو برو دوست ندارم
اونم انگار نشون جای خالیتو میدونه
داره سعی میکنه منظورش و خوب برسونه
دارم این روزها با جای تو مانوس میشم
تو انقدر دوری از چشمام که حتی
جای تو من دارم با جای خالیت دوست میشم
شاید یک روز بیای جاتو بگیری
تو یادت خاطراتت رو بگیری
شاید روزی که خیلی دیر هم نیست
بیای این اشتباه و از دوتامون پس بگیری
دارم این روزها با جای تو مانوس میشم
تو انقدر دوری از چشمام که حتی
جای تو من دارم با جای خالیت دوست میشم
یک لحظـه گـوش کـن خـــدا ؛
جـدی میگــم نه شکایت است نه گلایه در این دنــیا . . .
حــال خــیلی هـا اصـلا خـوب نیـست!
یـک دسـتی بـه زندگیـشان بکـش لــــــــــــــــــــــــــــطفا
