خیال کردم تو هم درد آشنای

                                به دل گفتم تو هم همرنگ مایی!

خیال کردم تو هم در وادی عشق

                              اسیر حسرت و رنج وبلایی...!

ندونستم تو بی مهر و وفایی

                             نفهمیدم گرفتار هوایی.....!

ندونستم پس دیدار شیرین

                            نهفته چهره ی تلخ جدایی!

تو که گفتی دلت عاشق ترین

                             دلت عاشق ترین قلب زمینه!

همیشه مهربونه با دل من

                           برای قلب تنهام همنشینه!

چرا بسته به تیغ بی وفایی

                         شده قربانیت بی خون بهایی!

نفهمیدی امید ناامیدی!

                         رها کردی دلم،رفتی!کجایی؟

ز بس آزار دادی روز وشب دل

                          دل دیوانه ام آخر شد عاقل

دل غافل شد عاقل،دست برداشت!

                           ز امید خیال و خواب باطل.....

نمیدونم ٬ هم نازنینم که کدوم حرف تورو آزرد

یا کدوم ترانه ی من ٬ تو رو مثل گلی پژمرد

نمی دونم ٬ نمی دونم ٬ که چی گفتم تو شنیدی

چه خطایی سر زد از من که تو از من دل بریدی

اگه روزی تو نباشی ٬

بین ما راهی نباشه ٬

نمی دونم کی می تونه که برام مثل تو باشه؟

اگه روزی تو نباشی٬

یا بری از من جدا شی٬

نمی دونم تو می تونی عاشقی دوباره باشی؟

این  پرنده ی دل من نمی تونه پر بگیره

تورو می خواد در کنارش  بال و پر از سر بگیره

آخه حیفه پر نگیره ٬

پشت ابرارو نبینه ٬

حیفه اینجا تک و تنها تو قفس بی کس بشینه

خواهم رفت  ٬  خواهم رفت

و چه اهمیت دارد ٬ از کجا به کجا؟

تنها بگذار بگریم ٬ از این تباهی ٬ از این بیهوده بازی ٬ از این تکرار تکراری

از صدای نفرین بی رحمانه ی شیطان بر تبار انسان ٬ خواهم گریخت.

تلاش سپید کردن سیاهی بیهوده بود ٬ پس بگذار سیاهی را سیاه تر کنم

خوب بودنم فریب بود ٬ پس بگذار بدی را تا انتها همراه باشم

روشن دیدن ستاره ها ٬ خطای چشمان حریصم بودند ٬

پس بگذار تمام ستاره ها را ٬ همانطور که خاموشند ٬ باور کنم

تلاش برای هموار کردن راه به جائی نرسید٬ پس بگذار نا هموار تر کنم

سنگ ریزه ها را کوه کنم در این راه بی مقصد

صداقت را سیاه کردند ٬ پس بگذار دروغ را سپید کنم

سکوت کردم فریاد شد ٬ پس بگذار فریاد کنم ٬ شاید سکوتم ٬ بی صدا شود

این بار نا امیدی را امیدوار نخواهم کرد٬ امید را با تمام توانم ٬ نا امید خواهم کرد

فرشته ها را سیاه خواهم دید ٬ رود ها را مرداب ٬ پرنده ها را بی بال

کودکان را گناهکار ٬ چشم هایت را بیگانه ٬ دوست داشتنت را فریب

خواهم رفت  ٬  خواهم رفت

و چه اهمیت دارد؟

از خوبی به بدی خواهم رفت.

یک تولد یک مرگ

زندگی یعنی این !

سوختن . ساختن . چشم به آخر داشتن ...

فاصله یک نفس است

زندگی نغمه غمباره یک فاخته است .

که تمام دنیا میله های قفس است .

ما همه محکومیم

زندگی با اعمال شاغه

از تولد تا مرگ . از تولد تا مرگ . از تولد تا مرگ .........

   امروزتولدم هست ،نمیدونم خوشحال باشم یا ناراحت ولی‌ در کّل تولدم مبارک