از کوچه های شب بی حضور تو گذشتن

                    به عبور خوفناک باد سردی می ماند....

                                که تن بر کوچه خیس میکشد و مردمان

           بر عبورش پنجره میبندند و پرده میکشند...

                                 شب بی حضور تو چه غریبانه است...

هرشب خفته دربستر چشم به سقف میدوزم و با تو

با تو که آن سو تر جایی دربسترخویش یه سقف خودنگاه میکنی

قید نگاه را زدم

 قید گرمای دستهایت را

اما راه سخن بسته نیست باتوحرف میزنم از ورای فاصله ها