با دلی پر مخاطره و روانی نا آرام سر به سفر میگذارم.

اشکهایم هوای مسابقه با سیل را دارند.....

من جدایی را نمی پذیرم....

سکوت را نمی پذیرم.....

دوست دارم با ترنم بهاری وجود تو زندگی کنم....

پس بیا.....

بیا....

بیا و به من بگو تنهایم نمیگذاری

و مرا در بیابان دل شکستگی رها نمیکنی.

چرا که گذر ثانیه های من در گرو عشق توست تمام آرزوی من